Η γή είναι ένα όμορφο μέρος.
Αλλά όλοι γνωρίζουν
ότι η αληθινή ομορφιά βρίσκεται...
... κάτω από την θάλασσα,
που στα καθαρά νερά, κολυμπούν ελέυθερα τα ψάρια,
και ζούν οι γοργόνες στο πανέμορφο βασίλειο της Ατλαντίδας.
Ο βασιλιάς Τρίτονας κυβερνά την θάλασσα με δικαιοσύνη ...
- Yoo-hoo! - Είσαστε πολύ καλή.
... και μεγαλοψυχία.
Άριελ! Oh!
Oh, μον.
Κανένας δεν αγαπά περισσότερο την μουσική από την πολυαγαπημένη βασίλισσα, Αθηνά.
Αυτή και οι επτά αξιολάτρευτες πριγκίπισσες
γέμιζαν την ζωή του με χαρά και μουσική.
# Oh, Tα κύματα πρώτα κατεβαίνουν
# και μετά ανεβαίνουν
- # για πάντα - Oh!
# Κάτω από τον απέραντο γαλάζιο
# λαμπερό ουρανό
# Τα κύματα μετρούν
# τις πολύτιμες μέρες μας
# γειά σου
# και αντίο #
Καληνύχτα, κορίτσια.
Ah, ναί πραγματικά, ο βασιλίας αγαπούσε την βασίλισσά του,
και εκμεταλλευόταν κάθε ευκαιρία για να της το δείξει.
#... λαμπερό ουρανό #
Το τραγούδι μας.
Oh, μον! Ήταν μια μαγευτική εποχή!
Η αληθινή χαρά του τραγουδιού γέμιζε την ζωή στην Ατλαντίδα.
Shh.
Αλλά ακόμα και οι λαμπερότερες μέρες μπορούν να σκοτεινίασουν από μια απρόβλεπτη θύελλα.
Φύγετε !
Κάπου στην αναταραχή, η βασίλισσα Αθηνά χάθηκε.
Αθηνά!
Όχι!
Κάθε νότα της όμορφης μελωδίας
έμοιαζε να μεγαλώνει την οδύνη του βασιλιά.
Δεν άντεχε να την ακούει.
Από εκεί και μετά,
η καρδιά του βασιλιά παρέμενε σκοτεινή.
Και η μουσική απαγορεύτηκε από την Ατλαντίδα...
... για πάντα.
Δέκα χρόνια μετά, έμοιαζε σαν να μην είχε αλλάξει η Ατλαντίδα.
Δεν ισχυεί βέβαια αυτό για ... όλα.
- Ξυπνήστε, ξυπνήστε αγάπες μου. - Εμείς είμαστε.
Γκουβενάντα!
- Ει! - Σηκωθείτε έχει ξημερώσει.
- Γιατί τόσο νωρίς ? - Δεν πρέπει να αργήσετε.
Μα είναι ακόμα σκοτάδι έξω.
Αα...
- Ω. Γειά. - Ξύπνα-ξύπνα.
- Ω, Ονειρευόμουν για ένα αγόρι. - Ναι. Ελάτε κορίτσια.
- Μα, χρειάζομαι ύπνο για να γίνω όμορφη. - Μην μας το λές.
Είναι εύκολο για σένα. Κανένας δεν ενδιαφέρεται για το πως φαίνεσαι ...
- Κουνήσου. - Είσαι αρκετά όμορφη.
Δεν μπορούμε να συναντήσουμε τον πατέρα αργότερα ?
Δυστυχώς δεν προσελήφθηκα για να πέρνω τέτοιες αποφάσεις.
Ή οποιαδήποτε άλλη απόφαση, αλήθεια.
Σηκωθείτε !
- Εντάξει, σε ακούσαμε. - Θα σηκωθούμε όσο γίνεται πιό γρήγορα.
Εντάξη, εντάξη, εντάξη. Κουνηθείτε.
Αυτή είναι η ξεχωριστή σας στιγμή με τον πατέρα σας.
Ξεχωριστή ? Είναι το ίδιο κάθε πρωί.
- Έχει δίκιο. - Αυτά ενδιαφέρουν τον πατέρα σας.
Υπακοή,εμφάνιση και ακρίβεια.
- Γιαυτά ενδιαφέρονται όλοι οι μπαμπάδες. - Έχει δίκιο.
- Έχεις τον δικό σου καθρέπτη! - Δύο λεπτά
Σταματήστε και ετοιμαστείτε !
- Τέλος πάντον, Της είπα ότι ... - Έλα, Άριελ.
Γιατί δεν μας αφήνει να κάνουμε κάτι διαφορετικό ? Για μιά φορά μόνο.
Άφησε τον. Είναι ο βασιλιάς, θυμάσε?
- Για δοκίμασε να διοικήσεις ένα βασίλειο. - Δεν θα κυβερνούσα με αυτόν το τρόπο.
Μήν τον εκνευρίσεις, Άριελ.
Επειδή είσαι η μεγαλύτερη, Αττίνα,
- δεν σημαίνει ότι μπορείς να μας κάνεις κουμάντο. - Ναι, μπορώ.
Μπέντζαμιν, εάν αργήσουμε πάλι, δεν πρόκειται να προαχθώ ποτέ.
- Μαρίνα... - Ελάτε, κορίτσια.
Όχι ότι χρειάζομαι προαγωγή. Όχι, όχι, όχι, μου αρέσει αυτή η δουλειά.
Μου αρκεί να σας φροντίζω.
Αλήθεια.
- Μισώ αυτή την δουλειά! - Όσα λιγότερο λές τόσο καλύτερα.
Whoa! Whoa!
- Καλημέρα, υψηλότατε. - Σεμπάστιαν.
- Oh! - Υπάρχει κάτι να αναφέρεις?
Δυστυχώς, οι ρέγκες and οι... μαρίδες
ακόμα ... καυγαδίζουν.
Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε. Τους είπα ότι θα τους ορμήξουν οι σολομοί.
Σεμπάστιαν, Τι θα έκανα χωρίς εσένα?
Πιθανόν να διαπραγματευόσασταν με τις ρέγκες και τις μαρίδες.
Σσσ!
- Καλημέρα, κορίτσια. - Καλημέρα, πατέρα.
- Μαρίνα. - Καλημέρα, υψηλότατε.
- Σεμπάστιαν. - Αργήσατε.
Εγώ... αα...
Υψηλότατε.
Λοιπόν, υποθέτω οτι εκτελέσατε
- τα βασιλικά σας καθήκοντα αυτήν την εβδομάδα. - Ναί, πατέρα.
- Δουλέυαμε σκληρά. - Και πάντα τελειώναμε νωρίς.
- Shh! - Και τα κοράλια ανθίζουν.
- Σώπασε! - Αρκετά!
Έτσι σκέφτηκα μήπως μπορούμε να πάμε μια βόλτα μέχρι τον ύφαλο?
- Όχι σήμερα, Άριελ. - Μα, συμβαίνει μόνο μιά φορά το χρόνο.
- Θα ήταν διασκεδαστικό. - Δεν έχω χρόνο.
Σκέφτηκα ότι θα μπορούσαμε να αναβάλουμε τον πρωινό περίπατο.
Άριελ! Ο πατέρα σου είπε όχι.
Μάλιστα, κύριε.
Καλή προσπάθεια.
Να είστε στην ώρα σας αύριο.
- Κουνηθείτε! - Εντάξη, ερχόμαστε.
- Ώρα να φεύγουμε. - Θαυμάσια.
Έρχονται!
Λοιπόν, γειά σου και σε σένα. Ω, θα σε πιάσω...
Αυτό ήταν!
Ω!
Aah!
Υψηλότατε, σκεφτόμουν να κάνω μερικές αλλαγές στο προσωπικό του παλατιού.
- Huh? - Αλήθεια?
Στο πήρα!
- Προσοχή!
Σηκωθείτε!
Κούκου!
Αυτά για σήμερα, Σεμπάστιαν, Μαρίνα.
- Καλημέρα, κορίτσια. - Γιά σου, πατέρα.
- Ευτυχώς τελείωσε. - Άριελ.
Ω! Μάλιστα, μπαμπά?
- Φαίνεται περισσότερο κατσούφης σήμερα. - Ώρα για να φύγουμε.
Μία πριγκίπισσα δεν γαργαλάει μία άλλη με φύκια.
Το είδες?
Απλός προσπαθούσα να διασκεδάσω.
- Ενοχλούσες τις αδερφές σου. - Ναι, αλλά τους άρεσε.
- Ναι, αλλά εμένα δεν μου άρεσε. - Μπαμπά, γιατί δεν μπορούμε...
Σου είναι πολύ δύσκολο να περπατάς απλά με την οικογενειά σου?
- Αυτό κάνουμε πάντα. - Άριελ...
- Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο? - Αρκετά!
Πρέπει να μάθεις να σέβεσαι το τρόπο με τον οποίο κυβερνώ.
Καθάρισε τα κοράλια.
Τι? Αυτό θα μου πάρει όλη την ημέρα.
Λοιπόν, τότε καλύτερα να αρχίσεις αμέσως, νεαρή μου.
Μισώ αυτό το μέρος.
Mm-hmm.
Snacky-snack.
OK.
- Καθόλου καλοί τρόποι. - Αυτή η δουλειά με εξαντλεί!
Ω, θεέ μου.
Εάν πρέπει να προσέξω αυτές τις κακομαθημένες πριγκίπισσες άλλη μιά μέρα,
- θα πεθάνω! - Mm-hmm.
Έπρεπε να ακούσεις σήμερα το μικρό κάβουρα Σεμπάστιαν. "Αργήσατε."
Εάν δεν κοίταζε ο Τρίτον,
Θα τον είχα ψήσει!
Mμ-χμμ.
- Ίσως είμαι πολύ ευαίσθητη? - Βυθίστε το χέρι σας.
- Τα τάισες σήμερα? - Ναί. Δυό φορές.
Και το κλειδί?
Ωω! Αυτός ο Σεμπάστιαν!
- Τον μισώ! Τον απεχθάνομαι! - Δεν το έχω ξανακούσει.
Πως αυτό το μικρό ασπόνδυλο είναι προσωπάρχης?
- Κατα λάθος? - Θέλω αυτή τη δουλειά.
Μου αξίζει αυτή η δουλειά!
Και τι εάν αργώ καμιά φορά και τα κορίτσια είναι δυστυχισμένα?
- Κανείς δεν είναι τέλειος. - Ακριβώς. Κανείς δεν είναι... τέλειος.
- Ω... παιδί μου. - Όλοι κάνουν λάθη,
ακόμα... και αυτός!
# Μπέντζαμιν χρειάζεται να βρώ μία λύση
Ή μία αλοιφή για το δέρμα.
# Για να πάρω την δουλειά του Σεμπάστιαν
# Για να τον ανατρέψω χρειάζομαι
# Ένα ράγισμα, ένα σπάσιμο
# Αυτό που χρειάζομαι είναι ένα λάθος
- Ώου! - Ω, συγνώμη!
# Μόνο ένα λάθος
Τώρα, χρώματα? Ασημένιο σαρδέλας?
- Όχι, ευχαριστώ. - Πορτοκαλί ροφού?
- Όχι με αυτή την διάθεση. - Ουράνιο τόξο της πέστροφας?
Βάψτα άσπρα!
# Σεμπάστιαν Ω, καλύτερα να τον παρακολουθώ
για να βρώ την ευκαιρία.
# Και τότε τα ηλεκτρικά μου χάλια
# θα με βοηθήσουν
# Ένα σπάσιμο, ένα ράγισμα
# Αυτό που χρειάζομαι είναι ένα μόνο λάθος
Ένα λάθος.
# Μόνο ένα λάθος
# Και τότε...
- # Γειά σου κόσμε - Ω, θεέ μου.
- # Είναι η Marina Del Rey - Ακριβώς. Τρία ονόματα.
- # Είμαι η νέα ακόλουθος του βασιλιά - Ω, !
# Ή ίσως κάτι παραπάνω
- # Oh, Θέλω πολλά περισσότερα - Μεγάλη έκπληξη.
# Γειά σου κόσμε Είμαι η ομορφότερη του χορού
Το νοιώθω. Μεγάλο κύμα!
# Είμαι η μεγαλύτερη από όλους η πιό αγαπημένη του βασιλιά
Mμμ...
# Ψάξτο, Marina
- # Pouty, sassy - Pouty. Sassy.
# Από την καρυφή ως τα νύχια
- Oo-wah oo-wah - # Εμπρός, εμπρός
- Oo-wah oo-wah - # Πάνω του, πάνω του
# Gotta, gotta, gotta, gotta gotta, gotta have it
# Ένα ψευγάδη, ένα ράγισμα
# Αυτό που χρειάζομαι είναι ένα μικρός λάθος
- Mμμ... - # και μετά από αυτό, ποιός ξέρει? #
Θα κάνει λάθος ο Σεμπάστιαν?
Δεν είναι πιθανό.
Μου κατέστρεψες το όνειρο!
Ένα.
Ζωντανά από το κλαμπ του Γατόψαρου, είναι ο ...
Φούσκας!
Σε αγαπούμε, Φούσκα.
Oh, παιδί μου.
Whoo! Oh, yeah!
Είμαι πολύ καλός. Το ξέρω.
- Hey! - Aah!
είναι αυτό... αυτό που νομίζω?
Nope. Whoops.
- Αυτό! - Ποιό?
- Αυτός ο ήχος! - Ωω, αυτός ο ήχος.
Εγώ απλός...
...καθάριζα αυτά...
Και τότε εσύ... Έι! και τότε εγώ...
Και μετά αυτά τα μαραφέτια άρχισαν να χοροπηδούν boop, bop, bap!
Μπορείς να το ξανακάνεις?
Άλτ! Παραβιάζεις τους νόμους του Βασιλιά!
- Η μουσική απαγορεύεται σε όλο το βασίλιο! - Αυτό δεν είναι καλό.
- Κολύμπα! - Έι, ελάτε πίσω!
Πιό γρήγορα!
Περιστροφή!
Ωω!
Τούνελ!
Whoo-hoo!
Όχι πάλι!
Νάτοι!
Εκτόξευση ψαριού!
- Ευχαριστώ. - Δεν κάνει τίποτα.
Από εδώ!
- Με λένε Φούσκα. - Oh, Εμένα Άριελ.
Ωω, Όχι!
Πριγκίπισσα Άριελ! Τί σημαίνουν αυτά?!
- Πριγκίπισσα? - Χμ...
- Δεν κάναμε τίποτα κακό. - Όχι?
Τότε γιατί προσπαθούσατε να ξεφύγετε?
Χμ... 'Επειδή μας κυνηγούσαν?
Ακούσαμε μουσική, κύριε.
Μουσική! Η πριγκίπισσα έπαιζε μουσική?
Όχι η πριγκίπισσα. Αυτός.
Η μουσική απαγορεύεται! Βάλτε τον στην φυλακή!
- Δεν θα αντέξω στην φυλακή! - Τώρα!
Περιμένετε! Πρόκειται για μια μεγάλη παρεξήγηση. Τεράστια.
Θα γελάσετε όταν σας εξηγήσω.
- Το οποίο και θα κάνω. - Γρήγορα, παρακαλώ.
Σωστά. Βλέπετε, Εγώ απλά καθάριζα τα κοράλια,
και ο φίλος μου με βοηθούσε.
Σωστά. Γιατό είναι οι φίλοι.
- Καθαρίζαμε. - Δεν παίζαμε μουσική.
Βλέπεις?
Φρουροί! Συνοδεύστε την πριγκίπισσα πίσω στο παλάτι.
- Μα Σεμπάστιαν... - Όσο για σένα!
Αυτή είναι η τελευταία προειδοποίηση, mon.
Humph!
Ωω!
Είναι ανυπόφορο. Αυτό το κορίτσι θα μου βγάλει την ψυχή!
Εάν άλλαζα τα μαλία μου, θα το πρόσεχε?
Που είναι η βούρτζα μου? Με αυτή χτενίζομαι καλύτερα.
OK, ώρα για ύπνο. Φύγε από μπροστά μου. Μην κοιτάξεις τώρα, αλλά το προσωπό σου είναι χάλια.
- Είναι η κρέμα από πλακτόν και αλάτι. - Όμορφη.
Αναζωογονεί το δέρμα και καθαρίζει τους πόρους.
- Ότι πείς! - Δικό σου είναι το πρόσωπο.
Συγνώμη.
- Α, αυτή είναι η μάσκα μου? - Όχι.
Αυτά είναι αρχικά μου.
Ολονόν μας τα ονόματα ξεκινούν με "A," Ακουάτα.
- Η βούρτσα μου? - Ναι θα στο 'λεγα...
- Τα τυχερά μου κοχύλια? - Δεν είναι και πολύ τυχερά.
- Ο κύριος Fuzzyfinkle! - Είναι τόσο γλυκός. Με αγαπάει.
- Και το μαξιλάρι μου? - Ναι, είναι για το κύριο Fuzzyfinkle.
- Καλή προσπάθεια. - Δώστο πίσω!
Aρίστα, κάνεις πάντα το ίδιο! Αυτά είναι δικά μου!
- Επιτέλους, λίγη διασκέδαση. - Είσαι η μαγαλύτερη εγωίστρια...
Σσσ! Σσσ! Έρχεται ο βασιλιάς!
- Καληνύχτα, κορίτσια. - Πατέρα.
- Όνειρα γλυκά. - Καληνύχτα, Πατέρα.
Άριελ?
Καληνύχτα.
Γιατί συμπεριφέρεσαι έτσι?
Είναι ο πατέρας μας.
Όσο και να κάθεσε εκεί, Άριελ.
τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.
Ίσως θα μπορούσα να πάρω το μαξιλάρι της. Ωω! Χα, Χα, πολύ αστείο.
Τι?
Για πόσο καιρό είναι αυτή αρμόδια?
Δεξιά.
Flippity-flop and κύλισε στο πλάι.
- The joint is jumping. - It's time to glide.
Έι! Ήμουν σκοπιά, χθές.
Δεν είναι δίκαιο.
Είμαι αδύναμος. Αξιολύπητος.
Είμαι το παιδί για τα θελήματα.
Ωω, καιρός ήτανε.
- Ωω, ναι. - Γειά!
Εντάξη, ας αρχίσουμε.
Ξέρετε τι να κάνετε.
- Αα! - Ωω!
Φύκια. Πολύ και λίγο αλατισμένα. Πάρτε φύκ...
Φούσκα!
Άριελ?
Ωω, Όχι.
Ωω, Φούσκα.
- Σεμπάστιαν! - Whoo!
Σεμπάστιαν?
Αριελ! Όχι, μή!
- Aα! - Μου αρέσει πολύ το κλάμπ σου.
Huh?
Ω, περίμενε! Δεν θα το πώ πουθενά.
Περιμένετε. Δεν θα το πώ!
Ω!
# Περίμενε, Το θυμάμαι αυτό
# Πως το ξέρω αυτό το τραγούδι
# Θυμάμε να κάθομαι στο φεγγαρόφωτο και να νιώθω έτσι
# Γιατί νοιώθω έτσι?
# Θυμάμαι, ναί
# Πως το θυμάμαι αυτό το τραγούδι παρόλο που πέρασε τόσο καιρός
# Θυμάμαι την ευτυχία που δεν είχε τέλος
# Γιατί νοιώθω έτσι?
# Θυμάμαι
# Ω! Την θυμάμαι
# και πώς είμασταν
# Θυμάμαι να περιμένουμε τι θα μας φέρει το βράδυ
# Θυμάμαι να τραγουδώ
# Κάτω από το απέραντο γαλάζιο
# Και I
# Θυμάμαι
# την μουσική/i>
# και δεν θα επιστρέψω στο νόμο της σιωπής
# Θα τραγουδήσω κάθε ρυθμό Κάθε νότα
# Για μένα, την θυμάμαι
# Θυμάμαι την μουσική
# και θυμάμαι
- # την αγάπη - Αυτό δεν μπορεί να συμβεί!
- # Αγάπη # - Ο πατέρα σου είναι ο βασιλιάς!
Swifty.
Υπόσχεσε να χοροπηδας, λικνίζεσε, χορεύεις,
και να βοηθάς τους φίλους σου μουσικούς?
- Υπόσχομαι. - Έγινε δεκτή.
Καλημέρα, υψηλότατε.
Σεμπάστιαν. Μαρίνα.
Καλημέρα, υψηλότατε.
Έχω ένα πρόβλημα.
- Είναι η Άριελ. - Η Άριελ? Εγώ...
Επιτέλους! Το προσέξατε και εσείς? Ω, ναί.
Είναι ατίθαση, ανυπάκουη, απείθαρχη.
Χρειαζόμαστε επειγόντως να τις επιβληθούν αυστηροί έλεγχοι και περιορισμοί
για να συντρίψουν το πνεύμα της.
Τι? Πολύ σκληρό?
Ασφαλώς! Υψηλότατε, Είναι νέα και περνάει μια φάση.
Δεν θυμάμαι να είχαμε παρόμοια προβλήματα με καμιά άλλη από τις αδερφές της.
Εγω θυμάμαι! Είναι όλες ατίθασες. Πρέπει να τους ξυρίσουμε τα κεφάλια.
Αστειεύομαι.
- Η Αλάνα δεν δημιούργησε κανένα πρόβλημα. - Ναί, υψηλότατε.
Αλλά θυμάστε της Αρίστα και το περιστατικό με το, blowfish?
Oh! Χρειάστηκε εβδομάδες για να καθαρίσουμε το παλάτι.
Αλλά και η Ακουάτα με το σαλάχι?
- Ακόμα το νοίωθω. - Λοιπόν...
Ή τότε που κώλησε το κεφάλι της Αττίνας στο κοχύλι.
Αυτή ήμουν εγώ.
Λοιπόν, πιθανόν να έχεις δίκιο, Σεμπάστιαν.
Πιθανόν η Μαρίνα να χρεάζεται λίγη βοήθεια.
Θέλω εσύ να προσέχεις της Άριελ. Χωρίς παρεξήγηση, Μαριάνα.
Δεν υπάρχει πρόβλημα.
- Μαλάκιο. Ματάκια. - Βραδυκίνητη. Ψαρόχειλε.
- Ανάποδη. Κόλε! - Κακόγουστη. Babysitter!
Μπορείτε να φύγετε.
Τί?
- Α... Τραγουδούσες. - Τραγουδούσα?
- Δυνατά. - Μην ανησυχείτε.
- Ήταν απλά ένα όνειρο. - Δεν νομίζω ότι ήταν ένα όνειρο.
- Ξυπνήσαμε το βράδυ. - Και το κρεβάτι σου ήταν άδειο.
- Αλήθεια? - Ναι. Αυτό ήταν δύο ώρες μετά την απαγόρευση κυκλοφορίας.
- Ω. - Ω, ήταν για κάποιο αγόρι?
- Εάν ήταν για κάποιο αγόρι θα πεθάνω. - Ugh... ωραίο θέατρο.
Εννοώ, Χαίρομαι για σένα, Άριελ.
Είναι απλός ότι είμαι δύο χρόνια μεγαλύτερη σου,
και τον μόνο που έχω φυλήσει είναι ο Stevie.
- Eε! Ο Stevie με τα χείλια σαν καλαμάρι? - Ήταν πρόκληση.
- Τέλεος πάντον. - Κορίτσια, ας μην ξεφέυγουμε από το θέμα.
Λοιπόν, δεν ήταν για κάποιο αγόρι, OK?
Απλός βοηθούσα κάποιο φίλο. Να περάσει από το δάσος με τα φύκια.
Ωω! Να περάσει το δάσος με τα φύκια. Δεν ήταν κάποιο αγόρι.
Ήταν κάποιο κακό αγόρι.
- Ωω, Άριελ. - Ηρέμησε, αδερφή.
- Ώστε απλός βοηθούσες έναν φίλο? - Α... Ναί.
Τότε, που βρήκες ... αυτό!
Φαντάζεσαι τί θα συμβεί εάν το βρεί ο μπαμπάς?
- Δεν είναι ποτέ εδώ. - Μην αστειεύεσαι μαζί μου.
Αυτό είναι σοβαρό. Πού ήσουν?
Εγώ απλός... άκουγα μουσική σε ένα υποθαλάσσιο κλαμπ.
OK, Που ήσουν τελικά?
- Άκουγα μουσική? - Αποκλείεται.
- Πως ήταν? - Έλα. Πέστα μας όλα.
Ήταν καταπληκτικά.
Η ενέργεια, ο χορός, η μουσική...
Σε έκανε να νοιώθεις...
Πώς?
Όπως όταν ήταν η μαμά εδώ.
Άριελ, θέλω και εγώ να το ακούσω.
- Θέλεις? - Και εγώ.
- OK. Και, εγώ. - Και εγώ! Και εγώ!
- Όχι χωρίς εμένα. - Ναί. Όλες θέλουμε.
Σε παρακαλούμε, Άριελ. θα το κάνεις?
- Λοιπόν... - Ωω!
- Θα πάμε απόψε. - Είμαι τόσο ενθουσιασμένη!
- Μουσική! - Τί να φορέσω?
Νομίζεις ότι θα είναι και αγόρια?
- Μόνο ένας τρόπος υπάρχει να το βρούμε. - Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό!
Εάν ξαναπάς θα ...
- Ωω,Χαλάρωσε. - Έλα.
Mμμ?
OK.
Ελάτε κορίτσια. Uppy-up.
- Καλημέρα. - Ξυπνήσανε νωρίς.
Ναι. Αλλά γιατί?
Αγοράστε φύκια. Με πολύ και λίγο αλάτι.
Γειά σου, Ρέι-ρέι. Θα ξεσηκώσεις και πάλι το μαγαζί απόψε?
Λοιπόν, δεν είμαι απλός εδώ για το halibut.
- Ωω, Ρέι-ρέι. - Είμαι τόσο ενθουσιασμένη!
Έι, είσαι στο χώρο μου.
- Σταμάτησε να με σπρώχνεις. - OK. Ότι πείς.
- Μουσική! - Ναι το ξέρω! Δεν είναι φανταστικά?
- Και είμαστε όλες εδώ! - Ναί!
Αγόρια, σας έρχομαι!
Ουάου. Αυτό είναι πραγματικά... φανταστικό.
- Ναί. Φοβάμαι! - Και εγώ.
- Νόμιζα ότι ήμουν η μόνη. - Όχι, όχι, όχι, όχι...
Κυρίες και κύριοι, Το κλαμπ του γατόψαρου με υπερηφάνια σας παρουσιάζει...
Ας πάμε!
...τον αυθεντικό ρόκερ αστακό.
Τον ένα και μοναδικό, κόκκινο σίφουνα!
# Chick-a-chicka, chick-a-chicka, γειά!
- # Εντάξη, mon - Σεμπάστιαν?
- Πάνω τους, Σεμπάστιαν! - Σε αγαπώ, Σεμπάστιαν.
- Γειά! - Whoo!
OK. Που είναι τα αγόρια?
Είσαι αγόρι? Αρκετά καλά.
Whoa! Είμαι η Αντέλλα.
Αυτό είναι ότι πιό εντυπωσιακό μου έχει συμβεί!
- Θα ήθελες να χορέψεις? - Όχι ευχαριστώ.
- Ας χορέψουμε. - Όχι ευχαριστώ.
Θα ήθελες να χορέψεις?
Δεν μπορώ να χορέψω, OK?
Είμαι γοργόνα χωρίς καθόλου χάρη.
Μοιάζω σαν σπαστικό φύκι.
Πάμε.
Σίγουρα. Όχι, Το εννοώ. Δεν μπορώ...
Έλα.
- Αυτό είναι! - Το έχεις!
Πραγματικά δεν μπορεί να χορέψει.
- Ωω, wow! - Ναί!
Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό. Ah-cha, cha, cha.
Σε ευχαριστώ.
Είχες δίκιο, Άριελ. Θα άρεσε πολύ στην Μαμά.
- Ναί. - Ευχαριστούμε!
- Είσαι η καλύτερη. - Πραγματικά.
Χα!
Whoo-hoo!
- Huh? - Whoo!
Χα!
Χορεύουμε, mon.
Ακριβώς!
- Καληνύχτα, Άριελ. - Καληνύχτα, Αντριάνα.
Zap-it-y-do-dah, zow!
- Νύχτα, Αρίστα. - Όνειρα γλυκά, Άριελ.
- Και σε σένα, Αλάνα. - Καληνύχτα, Αντέλλα.
Ακόμα δεν κατάφερα να φυλήσω κάποιο αγόρι.
- Καληνύχτα, Ακουάτα. - Νύχτα.
Καληνύχτα, Αττίνα.
Υψηλότατε.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Θεέ μου η αστυνομία!
Γρήγορα! Από εδώ!
Γειά.
Έτσι προσέχεις τις κόρες μου?
- Κύριε, Εγώ... - Σε εμπιστεύτηκα.
Κύριε.
Φύλακες! Βάλτε τον στη φυλακή.
- Τί? Όχι! - Βάλτους όλους στη φυλακή!
- Υψηλότατε, σας παρακαλώ! - Εμπρός. Κουνηθείτε.
- Είμαι στην ορχήστα. - Σίγουρα.
Μαρίνα, Θα αναλάβεις τα καθήκοντα του Σεμπάστιαν αμέσως.
Όπως επιθυμείτε.
- Αττίνα, πήγαινε τις αδερφές σου σπίτι. - Μάλιστα, κύριε.
- Πατέρα, δεν μπορείς να το κάνεις αυτό! - Μόλις το έκανα!
Αχ!
- Δεν θα ξαναβγείτε από το παλάτι. - Μάλιστα, πατέρα.
Γιατί δεν μας βάζεις και εμάς στη φυλακή?
Άριελ, δεν θα ξαναβγείς από το παλάτι
μέχρι να καταλάβεις τι έκανες.
Τί κάναμε? Πές μου μπαμπά...
- Άριελ, άφησε τον. - Όχι.
Δεν κάναμε κάτι κακό. Απλά ακούγαμε μουσική.
- Το οποίο όπως ξέρεις απαγορεύεται! - Γιατί? Γιατί να μην ακούμε μουσική?
- Αυτή η συζήτηση τελείωσε. - Απλά πές μου!
Δεν είμαι υποχρεωμένος να σου εξηγήσω.
Δεν καταλαβαίνω. Μας αρέσει η μουσική.
Δεν επιτρέπω μουσική στο βασίλειο μου!
Μπορεί να μην θυμάμαι πολλά για την μητέρα,
αλλά πιστέυω ότι δεν θα ήθελα αυτό.
Αττίνα?
Δεν ξέρεις πότε να σταματάς.
Τί?
Τελείωσε, Άριελ.
Μα... επιτέλους ήμασταν χαρούμενες.
Κοίταξε γύρω σου, Άριελ.
Κανένας δεν είναι χαρούμενος.
Γιάχου!
- Ποιά είναι αυτή? - Δεν ξέρω αλλά με φοβίζει.
Γιέε!
Uh! Μην με αγγίζεις.
Μπέντζαμιν, μεγάλωσε αυτά τα μικρά παράθυρα.
- Ρίξε αυτούς τους στενούς τοίχους. - Ωω, Όχι.
Αυτή είναι απλός η αρχή. Θέλω ένα μπαλκόνι
για να μπορώ να χαιρετώ το πλήθος.
Αλλά αρκετά ψηλά για μην μπορούν να δούν την περιφρόνηση στο πρόσωπό μου.
Το νοιώθεις, Μπέντζαμιν? Είναι η γλυκιά γεύση της εξουσίας!
Γεμάτη με πλούτο!
# Γειά σου, κόσμε
# Είναι η Marina Del Rey
# Είμαι η νέα ακόλουθος του βασιλιά
# Αλλά θέλω περισσότερα
# και δεν γυρίζω πίσω
# Το κατάλαβες αυτό κάβουρα? Όχι, Δεν θα γυρίσω πίσω...
Παράδοση για την κυρία Del Rey.
# Κατάλαβε το Ήρθα για να μείνω
# Ωω... OK.
# Γνωρίστε την καινούργια
# Marina Del Rey
Φαίνεται πιό χαρούμενη. Ωω!
- Για πόσο καιρό είναι υπεύθυνη? - Τα τελευταία ... επτά λεπτά.
# Θυμάμαι #
Πρέπει να βγώ έξω. Πρέπει να βγώ έξω.
Οι τοίχοι, κλείνουν. Είναι στενά! Χωρίς αέρα!
Το βρήκα! Θα προκαλέσω αναταραχή!
Ακολουθήστε με.
Ατλάντικα! Ατλάντικα!
Όλοι μαζί, παιδιά. Ατλάντικα!
- Έι, μελανοδοχείο. - Ναί?
Αυτά δεν μετακινούνται. Ξέρεται τι εννοώ?
Και η ακουστική δεν είναι καλή. Ακούστε.
# Do, re, mi, fa, so, la, ti, do
Ελάτε, τουλάχιστον είμαστε μαζί. Δώστε μου ένα "hoo-yah?"
Ελάτε παιδιά. Έτσι φαίνεται χειρότερο από ότι είναι.
Θα ζητήσω ακρόαση από τον βασιλιά και όλα θα διορθωθούν.
Τώρα, χωρίς παρεξήγηση, ανθρωπέ μου, αλλά είχες δέκα χρόνια για να τα καταφέρεις,
- και καταλήξαμε εδώ? - Στην φυλακή.
Λοιπόν, εγώ...
Εγώ και τα παιδιά το συζητήσαμε, και θα θέλαμε ...
- να περάσεις ανάμεσα στα κάγκελα. - να πιάσεις τα κλειδιά με τις δαγκάνες σου.
- και να ανοίξης της πόρτα! - Καλό σχέδιο. Καλό σχέδιο.
- Καλό. - Πολύ καλό!
- Αστειευόμουν. - Όχι, κακό σχέδιο!
Εάν αποδράσουμε, δεν θα ξαναγυρίσουμε πίσω, mon!
Θα είμαστε φυγάδες!
- Καλό.
Τι είναι φυγάς?
Και τι θα γίνει με την Άριελ? Θα την εγκαταλείψετε?
Θα την αφήσουμε να ξεμπλέξει μόνη της?
Νομίζετε ότι αυτή το μικρό, αδύναμο, αθώο, αβοήθητο κοριτσάκη
μπορεί να τα καταφέρει μόνη της? Ωω!
- Άριελ? - Έλα, Σεμπάστιαν. Πάμε.
- Πάω μαζί της. - Εάν δραπετεύσουμε από την Ατλαντίδα,
- Θα τρελαθεί ο πατέρας σου. - Θα κάνει ότι χρειάζεται.
- Λυπάμαι. Δεν μπορώ να ζήσω άλλο εδώ. - Ναί, πάμε.
Δεν θα είμαι υπέυθυνος να φύγεις μακριά από την οικογένεια σου.
Φεύγω! Με ή χωρίς εσένα.
- Εντάξη! - Κανένας δεν φεύγει!
- Εκτός από εσένα. - Mmm-hmm.
Χωρίς μουσική, Σεμπάστιαν, το μέρος αυτό δεν είναι σπίτι μου.
- Δεν έχει άδικο. - Συμφωνώ απολύτως!
Αυτό είναι.
Χα! Ωω όχι, όχι, όχι.
Άστο καλύτερα.
- Είσαι καλά? - Άριελ, έχεις δίκιο!
Χωρίς μουσική, αυτό το μέρος δεν είναι σπίτι μας.
Ξέρω ακριβώς που θα πάμε!
Ελευθερία!
Ωω...
Aου...
OK...
Ωω!
Ωω, θεέ μου.
Προχωράτε, προχωράτε!
Φούσκα, Σσσ! Κουνηθείτε, κουνηθείτε, mon.
- Κουνηθείτε, κουνηθείτε. - Σέ παρακαλώ Φούσκα!
Σσσ!
Από εδώ. Ελάτε.
- Φούσκα, Σσσ! Κάνε ησυχία.
Σσσ!
Ναί! Χτύπαμε!
Έι, ψαράκι, νομίζω πως θα σου δώσω μερικά μαθήματα για το τι κάνει ένας φυγάς.
Ωω, ναι. Σωστά. Τόπιασα.
Θα το χαλάσεις.
Θα το χαλάσω, καλό.
Έι, αγόρι, πιάσε την μουσική.
- Γιατί? - Γιατί? Γιατί? Γιατί? Δοκίμασε φυλακή!
- Φυλακή! - Το μεγάλο σπίτι!
- Το χτύπημα! - Η μουσική απαγορεύεται?
Όχι εδώ.
- Τι? - Έλα.
Φεύγουμε για να μπορούμε να τραγουδήσουμε. Και τραγουδώ.
Ο μικρός χτύπησε μία ευαίσθητη χορδή.
Το νοιώθω, το νοιώθω.
Ακολούθησε τον ρυθμό του.
- Ωω, Ναί. - Έλα. Παίξε και εσύ.
- Άσε με να δοκιμάσω.
- Είμαστε ελεύθεροι!
Δοκιμάστε να με σταματήσετε!
Oh, yeah, take me with you.
- Ελάτε παιδιά. Από εδώ. - Εντάξη.
- OK. - Ας το ξανακάνουμε.
- Που ακριβώς πηγαίνουμε? - Μην ανησυχείς, mon.
Επειδή, πρέπει να πάω τουαλέτα.
Ωω, Φούσκα.
Και χάρη στις ικανότητες και πρωτοβουλίες μου,
όπως και τα θαυμάσια ρούχα μου,
η παραγωγικότητα αυξήθηκε 20 τις εκατό.
Τα χταπόδια παράγουν περισσότερο μελάνι, τα φύκια περισσότερο οξυγόνο,
και τα κοράλια ξεχυλίζουν από πλανκτόν.
Μου αρέσει το φρέσκο πλανκτόν στη σαλάτα μου, Εσάς?
Εκλαμβάνω αυτό ως ναι.
Όπως μπορείτε να δείτε, είμαι...
Είμαι ικανή, υψηλότατε,
να προλαμβάνω κάθε ανάγκη σας.
Όχι σαν τον προηγούμενο, που δεν θυμάμαι ούτε το ονομά του.
Όσο πιο γρήγορα τον ξεχάσουμε, τόσο το καλύτερο.
Η καλύτερα, ας ορκιστούμε ότι δεν θα ξανααναφέρουμε το ονομά του.
Αρχίζω εγώ.
Ορίστε, δεν ήταν δύσκολο.
- Μαρίνα. - Είμαι απασχολημένη!
- Νομίζω ότι ήμουν σκληρός μαζί τους. - Huh?
- Είναι για την Άριελ. - Όχι τώρα!
- Ίσως το παρατράβηξα. - Ανοησίες υψηλότατε. Σε καμία περίπτωση.
- Μαρίνα. - Τι?
- Μπαμπά! - Huh?
- Η Άριελ έφυγε. - Τί?
- Γιατί δεν μου το είπες? - Αυτό... προσπαθούσα.
Δεν μποτούμε να την βρούμε! Κοιτάξαμε παντού!
Μην ανησυχείς. Θα την βρώ εγώ.
Φέρτε μου τον Σεμπάστιαν!
Τι, Τι! Όχι, όχι! Εγώ είμαι αρμόδια τώρα! Λοιπόν...
Έφυγε και ο Σεμπάστιαν.
Φρουροί! Ψάξτε το παλάτι.
Ψάξτε όλοι την Ατλαντίδα!
Βρήτε την κόρη μου!
Υψηλότατε. Γιού-χου!
Υψηλότατε, υψηλότατε.
Σεμπάστιαν.
- Φτάσαμε? - Όχι.
- Φτάσαμε? - Ναί. Αυτό είναι.
- Είσαι σίγουρος? - Ναι.
- Είσαι σίγ.... s? - Ναι!
Ωω, θεέ μου. Δεν μπορούμε να ζήσουμε εδώ!
Ναι, αυτό το μέρος είναι "Oom-pa-pa." Χρειαζόμαστε λίγο...
Ανοησίες. Είναι τέλειο.
Απλά ακούστε την ακουστική του: # Do, re, me, fa, so, la, ti, do
# Do, Do, Do...
Τέλειο.
Τουλάχιστον, είναι καλύτερο από την φυλακή.
Αλλά όχι αρκετά.
Είναι καλό για την ώρα. Συγνώμη.
Ooh...
Σεμπάστιαν, πές μου ειλικρινά, χαθήκαμε?
Όχι, αυτό είναι καλό.
Υπάρχουν περισσότερα σε αυτό το μέρος από όσα φαίνονται.
- Κόφτο! - Συγνώμη.
- Δώσε μου το κλειδί! - Είπα όχι.
Δεν έχω φτιαχτεί τις τελευταίες 12 ώρες
- για να μπορέσω να τον πιάσω. - Θα θέλατε ένα μπάνιο?
- Μπέντζαμιν. - Ένα ωραίο φύκι?
Δώσε μου το κλειδί!
Μου έχεις πει να μην σου το δώσω εάν είσαι εκνευρισμένη!
- Είμαι ήρεμη! - Δεν φαίνεται.
- Δώστο! Δώστο! - Ωω!
- Μμμ-μμμ. - Δώστο!
- Ωω, κοίταξε κάτι όμορφα ψαράκια. - Πού?
Ωω!
Ooh, yum-yums!
Ελάτε στην μαμάκα.
Ωω, Ναι. Η μαμά σας αγαπά.
OK, Δεν θα συμμετέχω σαυτό.
Μικρά μου, πεινάσατε? Ooh...
- Ποιός θέλει κέικ από κάβουρα? - Τί πας να κάνεις?
Ότι χρειάζεται για να ξεφορτωθώ τον Σεμπάστιαν!
- Και η Άριελ? - Άριελ? Άριελ?
Έχεις δίκιο. Θα με μαρτυρήσει..
- Πρέπει να ξεφορτωθώ και αυτή. - Τί?
- Θαυμάσια, Μπέντζαμιν, θαυμάσια! - OK, Δεν εννοούσα αυτό.
Δεν μου άρεσε έτσι και αλλιώς. Θα μοιάζει σαν ατύχημα.
Αυτό είναι! Μια ατυχής υποθαλάσσια ενέδρα
από μιά ομάδα χαριτωμένων ηλεκτρικών χελιών.
- Τρελάθηκες. - Ορμήξτε, αγόρια!
Ooh, πως έχει γίνει?
Oh, κολυμπήστε, ομορφά μου.
Κολυμπήστε. Γρηγορότερα! Κολυμπήστε.
Ερχόμαστε!
- Σεμπάστιαν. - Άλλα πέντε λεπτά, μανούλα.
Σεμπάστιαν, το άκουσε αυτό?
Άσε με ήσυχο. Κοιμάμαι.
Μα, υπάρχει κάτι εκεί έξω. Έλα να το βρούμε.
Είμαι κουρασμένος. Βρές το μόνη σου.
Ήταν δώρο επετείου.
Ο πατέρα σου έφτιαξε το μουσικό κουτί για την μητέρα σου.
Η Αθήνα δεν ήταν απλά η βασίλισσά του.
Ήταν, η καλύτερη του φίλη.
Η οικογένεια μαζί.
Παίζει συνέχεια μουσική.
Το παλάτι γεμίζει γέλια.
Όταν η μητέρα σας πέθανε, όλο το βασίλειο ήταν απαρηγόρητο.
Η καρδιά του πατέρα σας δεν γιατρεύτηκε ποτέ.
Είναι τόσο θλιβερό.
Έχει ξεχάσει πως είναι να είναι χαρούμενος.
Πρέπει... Πρέπει να του το επιστρέψω.
Εάν επιμένεις.
Γιαυτό ήρθαμε εδώ?
Ουάου, Για να το καταλάβω. Μας έφερες εδώ...
Στο πουθενά.
Με την ελπίδα ότι η κοκκινομάλα θα έβρισκε το μουσικό κουτί.
Και τώρα θέλεις να γυρίσουμε στο παλάτι...
- για να επιστρέψουμε στο βασιλιά το μουσικό κουτί... - Με την ελπίδα ότι...
Θα ξαναθυμηθεί πως είναι να είσαι ευτυχισμένος...
Και έτσι θα επιτρέψει την μουσική?
Κάπως έτσι.
Δεν μπορούμε να το δώσουμε στα δελφίνια? Θα του το πάνε.
Κοιτάξτε, το σκεφτήκαμε και...
Δεν μπορούμε να το ρισκάρουμε.
- Τι? - Huh?
Δεν πειράζει. Ίσως κάποια μέρα όλα αλλάξουν.
Θα γυρίσει και θα μπορείς να παίζεις μουσική ελεύθερα.
Σίγουρα, Κοκκινομάλα. Κάποια μέρα.
- Κάποια μέρα. - Γειά σας.
Τι? Όχι, όχι, περιμένετε. Ρέι-Ρέι!
Παιδιά! Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να γυρίσουν μόνοι τους.
- Κόφτω, μισή μερίδα. - Αφού ορκιστήκαμε!
Να χοροπηδούμε, να λικνιζόμαστε, να χορεύουμε και να
βοηθάμε πάντα τους φίλους μας μουσικούς!
Δεν υπάρχει πιά το κλαμπ του γατόψαρου. Ο όρκος δεν ισχύει.
Για μένα όμως ισχύει ακόμα.
Έι, Άριελ! Περίμενε! Άριελ!
Δεν θυμάμαι τόσα πολλά φύκια όταν περάσαμε από εδώ.
Ωω!
Φύκια, ξεφύκια εγώ δεν τα φοβάμαι.
Hi-yah! Πάρε αυτή! Και αυτή!
Παιδιά? Αυτά δεν είναι φύκια!
- Έκπληξη! - Μαρίνα?
- Τι φοράς? - Είπα να ντυθώ καλά για την περίσταση.
Ποιά περίσταση?
- Φύγετε, φύγετε, φύγετε! - Πίαστε τους, αγόρια μου.
Συνεχίστε!
- Ah! - Ow!
Αυτό... πονάει.
Από εδώ. Γρήγορα!
Που είναι ο Σεμπάστιαν?
Απέκτησα εξουσία, Σεμπάστιαν.
- Και δεν θα την χάσω. - Γιά έλα!
Έλα στο μπαμπάκα.
Hi-yah! Hi-yah! Hi-yah!
Ωω, θεέ μου!
- Τώρα! - Τι?
Πυρ!
Ναι! Τρομερό!
- Ooh, Σίγουρα τους πόνεσε. - Ναί, ναι.
- Ο Σεμπάστιαν είναι σε δύσκολο θέση! - Ακολουθήστε με!
- Πάμε. - Στα δεξιά σου, μικρέ.
- Το μουσικό κουτί! - Άριελ!
Huh?
Πως σου φαίνεται αυτό?
Ουπς.
Φούσκα!
- Έλα να με πιάσεις. - Γυρισε αμέσως εδώ!
Ow!
# Boom, chika, boom Chika, boom, boom, boom! #
Σου είναι στενό?
Βρωμιάρη... .
Κέρδισα.
- Φούσκα! - Σεμπάστιαν! Βοήθεια!
Του έπιασα την ουρά.
- Έι! Φούσκα μπροστά σου! - Λίγο δεξιά.
- Φούσκα. - Whoa!
- Κολύμπα! - Ξεπέρασε τους.
Whoa, whoa!
- Ποιός είναι ο καλύτερος? - Αυτό είναι.
Μπράβο Φούσκα, μπράβο!
Ξεγλυστράς σαν χέλι!
Ναι, mon, όπως το σχεδιάσαμε.
Μπράβο, Φούσκα, τα κατάφερες!
- Τα καταφέρεμε. - Σίγουρα.
- Τέλεια. - Ελάτε. Πάμε!
- Σεμπάστιαν! - Πρόσεχε!
Άριελ! Όχι!
Τί έκανα?
# Λαμπερός ουρανός
# και τα κύματα μετρούν
# τις πολύτιμες μέρες μας
Μπαμπά?
Λυπάμαι... που δεν σε άκουσα.
- Λυπάμαι. - Μπαμπά.
Πάμε σπίτι.
- Παιδιά, γυρίσατε. - Βέβαια, μισή μερίδα.
Όπως είπες, είχαμε ορκιστεί.
Έλα εδώ μικρούλι.
- Μεγάλη αγκαλιά!
Παιδιά... μου κόπηκε η ανάσα.
Μμμ.
Έτσι, η Άριελ γύρισε
και η ζωή ξανάγινε όπως πριν.
Βέβαια, κάποια πράγματα δεν ήταν ίδια.
Σηκωθείτε, ξημέρωσε.
Είναι μια όμορφη μέρα.
- Μπαμπά! - Μπαμπά!
Κόρες μου και πολίτες της Ατλαντίδας,
Διατάζω από εδώ και πέρα να επιτρέπεται η μουσική
σε όλο το βασίλειο!
Και σας παρουσιάζω
τον επίσημο μαέστρο της Ατλαντίδας.
- Ναι, ναι! - Θαυμάσια!
Ευχαριστώ, υψηλότατε.
Uh, όχι ότι δεν σας εμπιστευόμαστε υψηλότατε, αλλά...
Swifty, πάμε, mon.
Σηκώστε το δεξί σας χέρι, πτερύγιο, δαγκάνα,
ή ότι σας βίσκετε.
Πολύ καλά. Υπόσχεστε να χοροπηδάτε, λικνίζεστε, να χορεύεται,
και να βοηθάτε τους φίλους σας μουσικούς?
Um... Υπόσχομαι?
Ευχαριστώ, Άριελ.
Yoo-hoo!
# Η αγάπη μου ξεπερνά τον ουρανό
# είναι βαθύτερη από τον ωκεανό πιό ζεστη από τον ήλιο
# και με φωτίζει
# σαν προσευχή
- Ένα κορίτσι στην ορχήστα? - Ακριβώς.
Μπαμπά, χορεύεις?
Δεν θα το έχανα για τίποτα.
Whoo! Conga!
# Για το υπόλοιπο της ζωής μου
Έτσι λοιπόν ο βασιλιάς και η πριγγίπισα
έφεραν την χαρά στην οικογένεια.
Και, μετά από δέκα χρόνια,
η αγάπη και η μουσική επέστρεψαν
στο βασίλειο της Ατλαντίδας.
# Θα τραγουδώ σε όλη μου τη ζωή #
Ας σκεφτούμε τι μάθαμε. Δεν πρέπει να πληγώνουμε τους ανθρώπους.
Όταν πληγώνεις γίνεσαι κακός. Δεν θέλουμε να γίνουμε κακοί?
Ίσως έχεις δίκιο.
Μπράβο κορίτσι μου.
Subs by Prophet